Deporteren en interneren in Frankrijk

In het begin van de 20ste eeuw bedoelde men met het woord “deporteren”een straf waarbij iemand verbannen en opgesloten werd. Het woord gaat over “gevangenissen” en niet over “dodenkampen” zoals in de tweede wereldoorlog.

Tijdens de oorlog van 1914-1918 hebben het Franse en het Duitse leger burgers met geweld opgesloten. Zo heeft Groot-Brittannië meer dan 32.000 “vreemdelingen” gehuisvestigd.

Begin augustus 1914: alle Duitssprekende personen in Frankrijk (Duitsers, Oostenrijkers, bewoners van de Elzas en Lotharingen) worden verplicht zich aan te melden en worden in speciale kampen samengebracht. Dat betreft zo ongeveer 45.000 personen, inclusief de 8.000 bewoners van de Elzas, die in Franse kampen worden ondergebracht. Een speciale dienst gaat na wie van de bewoners van de Elzas Fransgezind is. Velen komen vanaf 1915 weer vrij.

Verschillende overeenkomsten met Duitsland maken de terugkomst van de Franse gevangenen mogelijk. Begin 1918 verbleven er nog 12.000 Franse personen in Duitsland.

Tijdens hun hechtenis worden de gevangenen in gesloten ruimtes gegroepeerd, volgens nationaliteit en graad van gevaarlijkheid. Ze leven met bitter weinig comfort en in armzalige omstandigheden. Ze zijn verplicht om aan alle bevelen te gehoorzamen. Sommige burgers, de “betalende” gedeporteerden, genieten van betere voorwaarden en mits betalen kunnen ze in hotels verblijven.

Loading, please wait...
  • Kamp met burgergevangenen aan Franse en Duitse zijden, © Agence Point de Fuite

  • Bedeau-les-Pins (Algérie). Burgerlijke gevangenen, februari 1916, foto, coll. BDIC

    Vooral in het begin van het conflict is de angst voor spionnen uiterst levendig. Het gevangen zetten van buitenlandse burgers wordt gezien als een efficiënte manier om het doorgeven van informatie aan de vijand te verhinderen.

  • Hôtel de la plage (Carnac, Morbihan). Betalende gijzelaar. Een kamer, mei 1916, foto, coll. BDIC

Kamp met burgergevangenen aan Franse en Duitse zijdeBedeau-les-Pins (Algerije). Burgerlijke gevangenenHôtel de la plage (Carnac, Morbihan). Betalende gijzelaar