Deporteren en interneren in Duitsland

In de door het Duitse leger bezette departementen worden de mobiliseerbare mannen door de Duitsers als gevaarlijk bestempeld. De Duitsers beschouwen hen als mogelijke soldaten. Tijdens de eerste oorlogsmaanden werden ongeveer 10 000 Fransen door het Duitse leger in kampen in Duitsland en Frankrijk opgesloten. Ze zullen pas tijdens de jaren 1915 en 1916 geleidelijk vrijgelaten worden.

In 1916 en in 1918 deporteren de Duitse overheden Franse burgers in interneringskampen in Duitsland en in Lituanië om druk uit te oefenen tijdens de onderhandelingen betreffende de uitwisseling van gevangenen. In november 1916 gaat het om 200 burgers en in januari 1918 gaat het om ongeveer 1000 burgers.

Duitsland ondervindt in het begin van de oorlog heel wat moeilijkheden om de geïnterneerden geplaatst te krijgen. Deze situatie verbetert langzaam: de burgerbevolking wordt in bijzondere kampen ondergebracht en geniet van een zekere bewegingsvrijheid. De ervaring van de gijzelaars van 1918 is harder. In Duitsland weegt de schaarste zwaar op het dagelijkse leven.

Loading, please wait...
  • Kamp met burgergevangenen aan Franse en Duitse zijden, © Agence Point de Fuite

  • Gevangen burgers in het kamp van Holzminden, eerste kwart van de 20ste eeuw, foto, privécollectie, Alle rechten voorbehouden

    Niet alleen mannen worden naar Duitsland gedeporteerd. Ook mannen en kinderen worden als gijzelaars naar de kampen gestuurd, waaronder het kamp van Holzminden, ten zuiden van Hannover (Nedersaksen).

  • Vrouwen komen aan in het kamp van Holzminden, eerste kwart van de 20ste eeuw, potlood op papier, coll. Historial de la Grande Guerre, Péronne © Y. Medmoun

Kamp met burgergevangenen aan Franse en Duitse zijdegevangen burgers in het kamp van Holzmindenprisonnières françaises. Lager Holzminden