China anno 1916, begin van de rekrutering

Toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak, stelde China zich, onder het bewind van Yuan Shikai, neutraal op. Bij de dood van Yuan Shikai in juni 1916 besluit China deze op te geven. De Chinezen hebben het als vernederend ervaren dat de Westerse mogendheden zich hele delen van het land hebben toegeëigend. Het land wil daarom een positie op het wereldtoneel verwerven, in de hoop bij een komende vredesconferentie over een nieuwe wereldorde sterker te staan. China wil daarom een positie op het wereldtoneel verwerven, in de hoop bij een komende vredesconferentie over een nieuwe wereldorde sterker te staan. Het land besluit zich achter de Britten en de Fransen te scharen, maar de Duitsers vormen een van de grootste buitenlandse gemeenschappen in China, met grote handelsbelangen. China wil deze groep niet van zich vervreemden door soldaten naar Europa te sturen om de tegenstander te steunen. Daarom kiest het verarmde land ervoor geen soldaten maar arbeiders in te zetten. Later, in 1917, verklaart China alsnog de oorlog aan Duitsland.

Al in januari 1916 begint de werving van Chinese arbeiders. De Fransen zijn de eersten die hiertoe overgaan en op 4 mei 1916 wordt een contract getekend tussen Frankrijk en China. Later gaan ook de Britten over tot wervingsacties en zij doen dit op een professionele, haast militaire werkwijze. Deze nieuwe rekrutering vindt echter plaats op basis van contractarbeid. In het contract wordt vastgelegd dat transport, voedsel, kleding en onderdak allemaal worden vergoed. Een gedeelte van het loon zal worden uitbetaald aan de familie. Een van de belangrijkste punten uit het contract is dat de Chinese arbeiders niet zullen worden blootgesteld aan de gevaren van de oorlog.

Voor het vertrek worden de arbeiders medisch gekeurd op bepaalde venerische ziekten,

Loading, please wait...
  • Een arts van het medische corps van het Canadese leger die de ogen naziet van een van de rekruten van het Chinese Labour Corps in Weihai, 1917, foto, collectie David Livingstone, Waterloo (Canada)

    De Britten namen soms hun toevlucht tot Canadese artsen om de Chinese kandidaten tijdens de werving voor het Chinese Labour Corps te onderzoeken. Kapitein Harry Livingstone is één van hen.

  • Het nemen van vingerafdrukken van een nieuwe rekruut van het Chinese Labour Corps, eerste kwart van de 20ste eeuw, foto, Tank Museum, Bovington

    Tijdens hun rekrutering, worden de Chinese arbeiders aan een medisch onderzoek onderworpen en worden hun vingerafdrukken genomen. “De dokter was een Brit en hij lette werkelijk op alles. Wie iets aan zijn huid had, trachoom, aambeien (?) of een onvolledig gebit mocht het vergeten.”, Chen Baoyu.

  • Insigne van het Chinese Labour Corps, begin 20ste eeuw, metaal, In Flanders Fields Museum-collectie Philippe Osterlinck, Ieper

    Deze eenvoudige badge was nagenoeg het enige embleem dat de Chinese arbeiders droegen. Voorheen werden Chinezen door Westerse landen als koelies, dragers of landarbeiders zonder enige rechten, ingezet. Deze nieuwe rekrutering vindt echter plaats op basis van contractarbeid.

een arts et een Chinese arbeiderHet nemen van vingerafdrukken van een nieuwe rekruut van het Chinese Labour CorpsInsigne van het Chinese Labour Corps